cousas da aldeia 9.

Temos novas na aldeia:

Vese que non cumpren nin unha chisquiña do que din...xa temos copago, pero ollo non é sanitario, é farmacéutico, seica non é o mesmo.
Así que agora terán que pagar os medicamentos os pensionistas, que son os máis avariciosos, e a outra é, que os inmigrantes e os maiores de 26 anos sen traballo, que lles dean, a eles nin medicamentos nin asistencia.

Parece que temos que recortar 10.000 millóns en sanidade e educación, así que, ¿Qué faremos? pois emigrar, ¡Que imos facer!.
Mentres, o rei vaise cazar elefantes, pero bueno pide disculpas e tira para adiante.
Repsol perde a súa posición de gran lobby monopolístico en Arxentina, e Esperanza Aguirre chama populista a Cristina Fernández.
A prima de risco non baixa nin de coña, e ben, non vou seguir... aqui, na aldeia, temos dous problemas ben gordos, o paro e a clase política, que mal que ben, merecen o exterminio, vamos, que falo de xusticia redistributiva.

olladas 34.

¿E logo? habelas hainas, ás probas remítome.

galaicacaribeollada

benvida primaveira, que ghustiño abrir os hosiños ó solazo este que nos mandas sen estafa, adiante de leste ao oeste que vou sen fatiga e con calma chicha, enchéndome de sal e de algas que cheiran a madeira e brea lambida de lendas e meigallos. E logo...poreime a secar.

con corazón

dígoche que se bota en falla abrigo; acunados, protexidos, escudados e mimados con corazón.

cousas da aldeia 8.

Bueno xa pasamos dos 5 millóns  e pico de parados e un de cada catro xóvenes en activo, anda sobrecualificado!!! parece un chiste pero non pode ser máis real.

Na aldeia pequena, a nova estación do ave de Vigo queda paralizada, pois non hai quen de construir a obra do Mayne presupuestada en 180 millóns de euros, o señor Caballero anda por suposto indignado e como sabedes  a vella estación foise ó carallo.

Camps e o seu amiguiño saen absoltos, a súa honorabilidade queda indemne, non pasa nada se pagas 15 millóns por unha maquetiña dun edificio que nunca se fixo o lle das dous millons ó Urdangarin por sonreir; mentras ó Garzón xúlgano por desenterrar víctimas do franquismo.

Xoxé Blanco declara no supremo polo caso Campión.

A Merkel (versus Rajoy), di que non espabilamos e que fainos falla máis caña, e dicir máis recortes.

Gallardón prepara a contrareforma da xustiza empezando polo cambio da lei do aborto.

Empresarios e sindicatos acordan subida salarial do 0,5% este ano e 0,6% os seguintes.

Pechan Megaupload por criminais e por forrarse a costa nosa, os do FMI, City, BM, Moodys... aínda andan por ahí, e non parece que o FBI pretenda facerlles tamén unha redada.

E a esperanza de vida no corno de Africa é de cincuenta anos.

¿Qué máis os vou contar eu?

¿Qué mexan por nós e dicimos que chove?.

poesía nas rúas.

Pintada reveladora, non hay máis que engadir.

foto de: Felipe Pimentel González

mando e ordeno

Ben, xa está ben de tanto laurear a un exministro de Franco, e que parece que non hay memoria, ¿ou?.
Pois si, fascista, reaccionario, censor, corrupto e un montón de adxetivos máis por non falar da súa opinión das mulleres, ou do prestige. Señores a Xunta de hoxe herdámola deste homiño.

aninovo

Dóenme as costas de carrexar este mal ano, esnafrados, será mellor repousar e coller folgos, unha, dúas, tres, alá imos con ardentía listos para ó reflote.

cousas da aldeia 7.

Ala, aqui tedes, Galiza azul.

Xa sabemos que gañar, segue a gañar a Merkel, e pregunto; ¿Onde foi o reflexo do 15 M?.

Non, si é que o final temos o que nos merecemos, polo visto agora vai desaparecer o paro e a crisis, e todos contentiños coa chegada do eterno aspirante que o único que fixo e porse a cola e esperar o seu turno.

Islandia

¿A quen non lle dan gañas de correr aló?

cousas da aldeia 6.

Dígovos que isto e de tolos, en cinco días, pasamos na aldeia do calor infernal, acompañado polos incendios incontrolados, ás neves e os temporalaços de força 10.
E que vos vou contar, tocante ós incendios, a xunta nega unha realidade, os montes desaparecen e tiramos de valentes bobeiras armadas de xestas para facer o traballlo de outros. Benvidos e gracias ós temporalaços, Ourense deixou de arder.
Xa tiramos de lá e de catiuscas, e preparámonos para o que veña no 20 N.

olladas 33.

Adoratorios do país do orvallo e da pedra, do país do Pindo e do fin do mundo.

Andamos en tempos de sacrificios e facemos retablos de crebas bonitísimos, preparados para á ofrenda ás mareas, á chúvia ou ó vento, berrando pola re-volta dos Inmardiños.

cousas da aldeia 5: PORCOS.

Outra mala nova na aldeia, aínda que dígoche que estaba visto.

A nova caixagalicia, nosa afundiuse en picado, polo visto está totalmente descapitalizada, que lle chaman,  a caixa xa pasou as mans do FROB, e mira por onde que tras reciber unha millonada do goberno  pra a fusión e as súas cousiñas, van os señoritos, e despiden a tres directivos, perdón, prexubilan a tres directivos con pensións vitalicias e unha media de 7 millons de euros por cabeza en indemnizacións.

(Isto que se sepa, porque o de Ghalloso, Mendez e outros, segue a ser un secreto.)

Si señor¡¡¡ Istos si que son campións.

A Xunta dí que eles non saben nada, debían andar a durmir nos consellos de administración, e o Banco de España, tampouco sabe nada.

O caso e que ninguén sabe nada....ben polo momento, están a meter bastante caña do ROUBO nos medios, veremos onde chega a cousa.

Steve Jobs

                                                     One More Thing...... Unha lección de vida.

cousas da aldeia 4.

Bueno bueno, supoño que no caribe non ten importancia, pero dicirvos que neste mesmo momento aquí, na aldeia,

gozamos do veraniño da San Miguel, síiiii. Nada como escomenzar o outono en chanclas ¿non sí?

E agora paso a informarvos de que pouquiño a pouquiño, aquí na aldeia seguimos desmantelando a pouca industria

que nos queda, tralos asteleiros, agora imosa polos friforíficos, que non se diga.

Parece que ardeu a nave de frigoríficos do Berbés, alí en Peniche.

E direivos que na opinión de moitos non queda nada bonitiña toda esa industria ahí a beira dun tan auditorio singular.

E así andamos, comentarvos tamén que fora da aldeia, na Castela o goberno decidiu non pagar varios millóns de euros

polos IBIs das súas sedes, non sabemos agora se os seus cidadáns farán o mesmo por imitación.

E na Catalunya, vanlle quitar media paga extra e outras... porque parece que na generalitat non hai cartos.

Os sanitarios quéixanse de que moitos deles non teñen consulta privada, e que con un sólo sueldo notarían

a rebaixa claro, pobriños eles.

E isto penso que chega de momento, non vaia ser que os poña nerviosos.

melancolía soviética

caballos caprichosos:

A lo largo de la cornisa del abismo, en su mismo borde,

Azoto a mis caballos, instándoles a avanzar...

Perdiendo el aliento, me bebo el viento, trago la niebla,

Siento con un éxtasis maldito que estoy acabado, acabado!

No corráis tanto, mis caballos, deteneos!

No escuchéis al látigo certero!

Pero tengo unos caballos fastidiosos.

No terminé de vivir, y ahora mi canción se ha cortado a la mitad.

Dejaré a mis caballos beber,

terminaré mi verso,

por un momento, al menos,

estaré de pie en el borde...

Cuando ya no esté, el huracán me barrerá,

como a una mota de nieve fuera de la palma.

Y los caballos arrastrarán mi trineo a toda velocidad a través de la nieve esa mañana, moderad vuestro paso, mis caballos.

No terminé de vivir, y ahora mi canción se ha cortado a la mitad.

Dejaré a mis caballos beber,

terminaré mi verso,

por un momento, al menos,

estaré de pie en el borde...

Hemos venido a tiempo: no se puede llegar tarde para Dios,

¿Por que esos ángeles cantan con tanta rabia?

¿O es una campanilla que se volvió átona de llorar?

¿O soy yo, llorando por los caballos por tener que llevar mi trineo tan rápido?

No corráis tanto, mis caballos, deteneos!

Os lo ruego, no os destrocéis en este trote loco!

Pero tengo unos caballos fastidiosos.

No viví lo suficiente, al menos debo terminar mi canción!

Dejaré a mis caballos beber,

terminaré mi verso.

por un momento, al menos,

estaré de pie en el borde...

cousas da aldeia. 3

Temos a frota de xardinería do concello arrincando as prantas de estramonio que plagan esta, a nosa aldeia, non lles queda nada.

Parece que agora descubriron que a xente pode drogarse con elas, anda que non xogamos nos coas susodichas...

olladas 32.

Illa bonita, paraíso cercano, remanso de paz e festivaleiras noites, ghustalle a rula non deixar pasar o verán sin unha

cerveciña na terraza do checho, a millor terraza do mundo¡¡

cousas da aldeia. 2

Bueno bueno, se volvedes no tren, tedes que saber que a nosa antiga estación desapareceu, e desta van dúas.

A nova trasladouse a Guixar, agora quéixanse un pouquiño os veciños de Teis, total os treneciños pásanlles polo medio do barrio, e teñen un algo máis de ruido. Xa se sabe que

estes non fan máis que queixarse, parece tamén que renfe olvidouse dos peatóns, pero isto e vivir en Vigo.

cousas da aldeia. 1

Abrimos esta ventaniña con a Carmen e a Antonia, para que non vos olvidedes da aldeia.

Vai para ó A. e a súa dona V.

Emigrantes modernos onde os haxa, valentes e orghullosos de onde veñen, facendo o seu novo niño bolivariano.

Primeiro andar:

E que dicir do auga, non vaiades a pensar que iso da tempada húmida só é pra os do debaixo do Ecuador, hai si.

Aqui a mostra do comenzo da tempada humida en Vigo, apréciese o capó do coche e direivos que o home foi rescatado.

Por suposto a culpa tenha meteoghalisia (en boca do Abel Cabellero)

olladas dun bo ano.

Si señor, vaise o verán, alá foi outro ano....completiño.

ideario

Nunca a política e os seus políticos estiveron tan lonxe da realidade, (Inside Job) ahí ven a xornada de reflexión, que lle chaman, ¿Onde foi parar a revolución?

volta

Xa estou pertrechada de novo, rechea, cargadiña e recargadiña de forza, mantendo o son de mar, que boa falta fai

pra aturar o que ven.

parada

estacionamento temporal

de volta alá por Maio

8 de marzo

felicidades naisinha ¡¡¡¡¡

olladas 31.

vestixios de antigas e remotas civilizacións aborígenes

ghomínidos

Os nenos de ghoma saben voar, a rula tamén era de ghoma, agora anda un pouco máis tesa, pero con disimulo vaise

empapando das novidades no desprazamento polo aire, o máis fluidamente posible, o caso e seguir voando.

festexos.

"Ay! Me duele festejar

Me gusta igual

Aunque me duelan los huesos, a festejar

Y me haga feo el espejo, me gusta igual

Aunque pierda las neuronas, a festejar

Y aunque a veces me juegue la libertad

Aunque me sienta culpable, a festejar

Y cuatro días fisure, me gusta igual

Aunque pierda el equilibrio, a festejar

Y me asuste el delirio, me gusta igual..."

(Bersuit Vergarabat).

olladas 30.

Alá foi o solsticio.

polaroid

Polaroid fronte a parte da familia da rula, nostalxia do Universo da aldea e do pedazo de máquina fotográfica que

non sabe onde raio foi parar.

invernía

bueno, bueno

que bonitiño entra decembro, e din os sabios, ano de neves ano de bens, pois que así sea.

luis tosar

¿quen pensa en Marlon Brando cando temos este pedazo de xoia?

olladas 28.

outono burbulleante.

Vou texer ven apretadiño fío pra riba e fío pra baixo, cubrireiche co meu manto de prata,

suavemente e sen tensión, espiral sobre espiral, burbulliña sobre burbulliña.

Así che somos as depredadoras, toleamos pola boa seda perladiña e mañaneira do outono.

LOLA

moita LOLA son eu, si señora, e con maiúsculas, descendente de deusas, cazadora como a que máis, rabuda, independente, aturadora de rulas, e amante da tecnoloxía tanto coma do sol, non hai nada como tostarse estiradiña na alfombra, e botar a sesta no teclado ben quentiño unha ghata moderna, que non se diga, esa son eu.